Σύμφωνα με καταγγελία του προέδρου της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Γεωτεχνικών του Δημοσίου, Νίκου Κακαβά, οι πρώτες παρτίδες κατεψυγμένων κοτόπουλων από τη Βραζιλία, που έφτασαν στην Ελλάδα στο πλαίσιο της εμπορικής συμφωνίας ΕΕ και Mercosur, ελέγχθηκαν από τα κτηνιατρικά εργαστήρια της Αγίας Παρασκευής και περίπου το 80% των δειγμάτων βρέθηκε θετικό σε σαλμονέλα. Τα προϊόντα, σύμφωνα με την ίδια καταγγελία, δεν διοχετεύθηκαν στην αγορά και επιστράφηκαν.
Το γεγονός δεν πρέπει να διαβαστεί ως ένα απλό τεχνικό πρόβλημα σε μία παρτίδα εισαγωγών. Ανοίγει ένα πολύ μεγαλύτερο ερώτημα. Μπορεί η Ευρωπαϊκή Ένωση να απαιτεί αυστηρά πρότυπα από τους δικούς της παραγωγούς και την ίδια στιγμή να εισάγει προϊόντα από χώρες όπου οι κανόνες παραγωγής, οι έλεγχοι και το κόστος συμμόρφωσης δεν είναι ισοδύναμα;
Η τιμή των τροφίμων πράγματι πρέπει να μειωθεί. Όχι όμως μέσω φθηνών εισαγωγών αμφιβόλου ποιότητας, που πιέζουν τον παραγωγό και μεταφέρουν κίνδυνο στον καταναλωτή. Η τιμή πρέπει να πέσει μέσα από τη μείωση του υπερβολικού κόστους παραγωγής στην Ευρώπη, από την ενέργεια και τις ζωοτροφές έως τη γραφειοκρατία και τη φορολογική πίεση, αλλά και μέσα από την επιστροφή σε στοχευμένες συνδεδεμένες επιδοτήσεις, ιδίως σε περιόδους πολέμων και διεθνών αναταράξεων όπως η σημερινή.
Το φθηνό τρόφιμο όταν προκύπτει από χαμηλότερα πρότυπα και ασθενέστερους ελέγχους, το κόστος μεταβιβάζεται στη δημόσια υγεία, στον καταναλωτή, στον Έλληνα και Ευρωπαίο παραγωγό, αλλά και στην ίδια την σταθερότητα του αγροδιατροφικού συστήματος.